اسماعیلی: داشتن امنیت شغلی مهمترین دغدغه سینماگران است

حبیب اسماعیلی به خبرنگار مهر گفت: به نظر من داشتن امنیت شغلی مهمترین اولویت در بین سینماگران کشوراست، چون این موضوع شامل تمام کسانی می‌شود که به نوعی در سینما مشغول به کار هستند. مسئله امنیت شغلی به ممیزی و تغییر مدیریت‌ها ارتباط دارد.

این بازیگر افزود: فیلم‌هایی هستند که در زمان فعالیت یک مدیریت خاص مجوز اکران می‌گیرند ولی بعد از آن و با روی کار آمدن مدیریت جدید اکران‌شان با مشکل مواجه می‌شود، یکی دیگر از مسائلی که به امنیت شغلی ارتباط برقرار می‌کند مسئله شبکه‌های قاچاق فیلم است که به سینمای ما لطمه جبران ناپذیری می‌زند.

وی ادامه داد: یکی دیگر از اولویت‌های سینمای ما کمبود سالن است. با توجه به تلاش‌هایی که شهرداری تهران در ساخت پردیس‌های سینمایی انجام داده است می‌توان امیدوار بود که از این به بعد شاهد استقبال مخاطبان ازفیلم‌ها باشیم. بسیاری از سالن‌ها در مرکز و جنوب شهر فرسوده شده‌‌اند و دیگر جوابگوی نیاز علاقمندان نیستند. سینما باید از لحاظ زیبایی‌شناسی و کیفیت نیزاز حد بالایی برخوردار باشد.

تهیه‌کننده "خاطره" گفت: اکران مناسب فیلم‌ها نیز یکی دیگر از اولویت‌های سینمای ایران است. نباید برای فیلم‌ها درجه بندی قائل شد و بین فیلم‌های معناگرا، فرهنگی و یا سینمای بدنه فرقی گذاشت. هر فیلمی که ساخته می‌شود باید بتواند اجازه اکران بیابد. با سازمان دهی درست و برنامه‌ریزی مشخص باید این مسئله را حل کرد.  

وی تاکید کرد: می‌توان دراتوبوس‌های مسافربری، هواپیماها، قطارها و... فیلم‌ها را به نمایش گذاشت. اگر بهترین فیلم‌ها و با‌کیفیت‌ترین فیلم‌ها ساخته شوند وقتی امکان اکران مناسب پیدا نکنند، تمام زحمات گروه به هدر خواهد رفت، یک قسمت از کار هنری تولید آن و قسمت دیگر توزیع وعرضه آن است.

اسماعیلی درباره دستمزدهای بازیگران گفت: به نظر من پرداخت دستمزدها، توافقی است که بین انجمن بازیگران وتهیه‌کننده‌ها باید صورت پذیرد، با تعرفه و قانون نمی‌توان این مسئله را حل کرد. اما اگر نرخ دستمزدها بدون قاعده بالا رود باعث لطمه زدن به دیگر قسمت‌های سینما می‌شود، پس باید توافقی بین بازیگران و سینماگران صورت گیرد.

وی ادامه داد: اگر فیلمی موفق شود به فروش بالایی دست یابد و توقع تهیه‌کننده را برآورده کند، می‌توان درصدی از فروش فیلم را به بازیگر اختصاص داد، زیرا او نیز در موفقیت فیلم  نقش داشته است. نباید با صدور بخشنامه‌ها به بیراهه رفت و بازیگران و تهیه‌کننده‌ها را در تنگنا قرار داد. اگر تهیه‌کننده‌ای از عهده مخارج بازیگری برنیاید به دنبال او نخواهد رفت و با توجه به بودجه عوامل را انتخاب می‌کند.